Klik op de foto voor méér foto's!!!
De Oostkampse afdeling van Vredeseilanden is binnen de wandelwereld wel al langer gekend en geliefd. Met een parcoursbouwer met een uitstekende streekkennis en een ervaren schare medewerkers kunnen ze hun voet dan ook moeiteloos naast die van heel wat echte clubs kwijt.
Na een bezoekje aan het marktplein, met een replica van de oude schandpaal voor de St.-Pieterskerk, werden we op pad gestuurd voor een heerlijk lusje die ons via enkele prachtige dreven tot tegen het knooppunt van de E40 met de E403 leidden. Onderweg passeerden we het kasteel Macieberg, daterend uit de 19de eeuw. Een volgende dreef voerde ons terug richting Oostkamp, waar we na een tweede doortocht over het marktplein, terug aansloten bij de kortere afstanden en een gratis bevoorrading, in een oude molenromp, bereikten.
We verlieten de rustpost en werden getrakteerd op een ommetje door het park De Valkaart, waar de sneeuwklokjes en krokussen door de warme temperaturen nu reeds voor wat extra kleur zorgden. Het dwarsen van een drukke baan loodste ons naar een zalige dreef die ons recht naar het kasteel Gruuthuse voerde. Het kasteel werd reeds in de Middeleeuwen vermeld en heeft een bewogen verleden achter de rug. In de 15de eeuw was dit domein het buitengoed van Lodewijk van Gruuthuse, de meest vermaarde bewoner en raadgever en diplomaat van de hertogen van Bourgondië. De gerestaureerde inrijpoort is een overblijfsel van deze vesting. Sinds de 17de eeuw is Gruuthuse onafscheidelijk verbonden met familie d’Ursel. Het huidige gebouw in neo-Vlaamse stijl dateert uit 1890 en is een ontwerp van bouwmeester René Buyck, die ook de plannen van het Oostkampse gemeentehuis tekende. Het was Graaf Charles d’Ursel die het huidige kasteel liet bouwen en het park liet heraanleggen, volgens de plannen van tuinarchitect Duchesne. Een brug over de spoorweg bracht ons vervolgens naar De Warandeputten, een klein, maar prachtig natuurreservaat. De houten vlonder leidden ons heerlijk doorheen het moerasje, om even verder de controle te vinden. (km 9,1)
Vanuit deze controle werden we op pad gestuurd voor een kort, plaatselijk lusje. Enkele asfaltbaantjes leidden ons even langs de spoorweg, vooraleer we wat landelijkheid opzochten om naar een strookje onverhard te wandelen. Het zacht verende graspad zette ons af aan de oever van het kanaal Gent-Brugge-Oostende. De vaart volgend keerden we terug richting controle, met op onze linkerkant de mooie natuurplaatjes van de vallei van de Zuidleie.
Na een volgende controle wandelden we snel naar het Oostkampse station, waar we onder de sporen doken, om even een wat drukkere baan te volgen. De beloning wachtte om het hoekje met een volledig nieuw stuk parcours, waarbij enkele bospaden elkaar opvolgden en ons naar een vervallen, betonnen bouwwerk. Dit bleek de tribune van een verdwenen paardenrenbaan geweest te zijn. Een volgende brug zette ons over de E40, waarna we onmiddellijk het uitgestrekte kasteelpark rond het kasteel Erkegem indoken. Nadat we het kasteelpark hadden verlaten, voerde een vrij modderige dreef aan de rand van het Nieuwenhovebos ons naar de rustpauze. (km 18)
Datzelfde Nieuwenhovebos zou ons nu een volledige lus gaan onderhouden, met z'n sublieme bospaden. Aanvankelijk langs de rand van het bos, hierbij passerend aan de oorspronkelijke schandpaal, die tot 1820 op de markt van Oostkamp stond. Na de doortocht doorheen een privé-tuin konden we via een asfaltbaantje op zoek naar een volgende portie bospaden van het Kampveld, de ene al vettiger dan de andere. De bosrijke rondleiding eindigde met een hernieuwde doortocht doorheen het Nieuwenhovebos dat ons een tweede keer afzette aan de controle.
Een tegelpaadje zette ons op weg naar een drukke baan, die we snel dwarsten om nog maar eens een kasteelpark te bezoeken. Kasteel Nieuwburgh werd gebouwd rond 1428, door de Italiaanse handelaarsfamilie Adornes, als buitenverblijf tijdens hun bezoeken aan Brugge. Van dit buitenverblijf blijft op heden enkel de donjon over, de rest van het kasteel werd ertegen gebouwd in 1662. Langsheen het Roodhof vonden we een, met een dikke laag modder overgoten, kasseibaantje die ons tot aan de drukke toegangsweg naar Oostkamp bracht. Nog even een industriezone doorkruisen om het einde van een heerlijke tocht te bereiken.
Na een bezoekje aan het marktplein, met een replica van de oude schandpaal voor de St.-Pieterskerk, werden we op pad gestuurd voor een heerlijk lusje die ons via enkele prachtige dreven tot tegen het knooppunt van de E40 met de E403 leidden. Onderweg passeerden we het kasteel Macieberg, daterend uit de 19de eeuw. Een volgende dreef voerde ons terug richting Oostkamp, waar we na een tweede doortocht over het marktplein, terug aansloten bij de kortere afstanden en een gratis bevoorrading, in een oude molenromp, bereikten.
We verlieten de rustpost en werden getrakteerd op een ommetje door het park De Valkaart, waar de sneeuwklokjes en krokussen door de warme temperaturen nu reeds voor wat extra kleur zorgden. Het dwarsen van een drukke baan loodste ons naar een zalige dreef die ons recht naar het kasteel Gruuthuse voerde. Het kasteel werd reeds in de Middeleeuwen vermeld en heeft een bewogen verleden achter de rug. In de 15de eeuw was dit domein het buitengoed van Lodewijk van Gruuthuse, de meest vermaarde bewoner en raadgever en diplomaat van de hertogen van Bourgondië. De gerestaureerde inrijpoort is een overblijfsel van deze vesting. Sinds de 17de eeuw is Gruuthuse onafscheidelijk verbonden met familie d’Ursel. Het huidige gebouw in neo-Vlaamse stijl dateert uit 1890 en is een ontwerp van bouwmeester René Buyck, die ook de plannen van het Oostkampse gemeentehuis tekende. Het was Graaf Charles d’Ursel die het huidige kasteel liet bouwen en het park liet heraanleggen, volgens de plannen van tuinarchitect Duchesne. Een brug over de spoorweg bracht ons vervolgens naar De Warandeputten, een klein, maar prachtig natuurreservaat. De houten vlonder leidden ons heerlijk doorheen het moerasje, om even verder de controle te vinden. (km 9,1)
Vanuit deze controle werden we op pad gestuurd voor een kort, plaatselijk lusje. Enkele asfaltbaantjes leidden ons even langs de spoorweg, vooraleer we wat landelijkheid opzochten om naar een strookje onverhard te wandelen. Het zacht verende graspad zette ons af aan de oever van het kanaal Gent-Brugge-Oostende. De vaart volgend keerden we terug richting controle, met op onze linkerkant de mooie natuurplaatjes van de vallei van de Zuidleie.
Na een volgende controle wandelden we snel naar het Oostkampse station, waar we onder de sporen doken, om even een wat drukkere baan te volgen. De beloning wachtte om het hoekje met een volledig nieuw stuk parcours, waarbij enkele bospaden elkaar opvolgden en ons naar een vervallen, betonnen bouwwerk. Dit bleek de tribune van een verdwenen paardenrenbaan geweest te zijn. Een volgende brug zette ons over de E40, waarna we onmiddellijk het uitgestrekte kasteelpark rond het kasteel Erkegem indoken. Nadat we het kasteelpark hadden verlaten, voerde een vrij modderige dreef aan de rand van het Nieuwenhovebos ons naar de rustpauze. (km 18)
Datzelfde Nieuwenhovebos zou ons nu een volledige lus gaan onderhouden, met z'n sublieme bospaden. Aanvankelijk langs de rand van het bos, hierbij passerend aan de oorspronkelijke schandpaal, die tot 1820 op de markt van Oostkamp stond. Na de doortocht doorheen een privé-tuin konden we via een asfaltbaantje op zoek naar een volgende portie bospaden van het Kampveld, de ene al vettiger dan de andere. De bosrijke rondleiding eindigde met een hernieuwde doortocht doorheen het Nieuwenhovebos dat ons een tweede keer afzette aan de controle.
Een tegelpaadje zette ons op weg naar een drukke baan, die we snel dwarsten om nog maar eens een kasteelpark te bezoeken. Kasteel Nieuwburgh werd gebouwd rond 1428, door de Italiaanse handelaarsfamilie Adornes, als buitenverblijf tijdens hun bezoeken aan Brugge. Van dit buitenverblijf blijft op heden enkel de donjon over, de rest van het kasteel werd ertegen gebouwd in 1662. Langsheen het Roodhof vonden we een, met een dikke laag modder overgoten, kasseibaantje die ons tot aan de drukke toegangsweg naar Oostkamp bracht. Nog even een industriezone doorkruisen om het einde van een heerlijke tocht te bereiken.
RSS Feed